Inleiding
Inhoud
Bijna een derde van de volwassenen in Duitsland heeft een schildklierknobbeltje . Meestal zijn de knoestige veranderingen onschadelijk en blijven ze onopgemerkt. In zeldzame gevallen kan het echter ook door kanker worden veroorzaakt. Daarom moeten knooppunten in de schildklier altijd door een arts worden onderzocht. Hier vindt u alles wat u moet weten over de verschillende soorten schildklierknobbeltjes, hun mogelijke oorzaken, evenals diagnose en therapie.
Kort overzicht
- Definitie : celproliferatie en / of celvergroting in de schildklier . “Hete” (“warme”) knooppunten produceren schildklierhormonen, “koude” knooppunten niet.
- Symptomen : met grotere knobbels, problemen met slikken, heesheid , keelschrapen, algemeen gevoel van druk in de keel. Mogelijk pijn bij directe druk op de knooppunten. Indirecte symptomen van hete bulten: verhoogde hormoonproductie veroorzaakt symptomen van een overactieve schildklier .
- Oorzaken : Onder andere goedaardige nieuwe weefselvorming in de schildklier (vooral autonoom adenoom – meestal veroorzaakt door jodiumtekort), cysten , zelden schildklierkanker of uitzaaiingen.
- Wanneer naar de dokter Elke keer dat u nodulaire veranderingen in de schildklier opmerkt. Alleen de dokter kan zien of behandeling nodig is.
- Diagnose : eerste consult, lichamelijk onderzoek, echoscopisch onderzoek, scintigrafie bij grotere knobbels , weefselmonster ( biopsie ) bij koude knobbels .
- Behandeling : voor kleine, goedaardige knobbeltjes, meestal alleen regelmatige controles Therapiemogelijkheden voor grotere en / of kwaadaardige knobbeltjes: chirurgie, radioactief jodiumtherapie , medicatie.
- Preventie : Jodiumrijke voeding met veel zeevis en gejodeerd keukenzout (niet aan te raden bij hyperthyreoïdie!). Zwangere vrouwen krijgen jodiumtabletten.
Schildklierknobbeltjes: gevaarlijk of niet?
De meeste schildklierknobbeltjes zijn onschadelijk. Dit geldt met name voor de zogenaamde hete (hormoonproducerende) knooppunten. Bij koude (inactieve) knooppunten is de kans op kanker iets hoger, het is ongeveer vier procent. Over het algemeen is minder dan één procent van alle schildklierknobbeltjes kwaadaardig.
Schilddrüsenknoten: Definiton
Schildklierknobbeltjes ontstaan wanneer cellen zich vermenigvuldigen en / of aanzienlijk vergroten in afzonderlijke delen van het hormoonproducerende orgaan. Sommige knooppunten groeien slechts in beperkte mate, terwijl andere groter en groter worden. Een schildklierknobbeltje kan ook vanzelf terugwijken.
Waarschuwing: een schildklierknobbeltje is niet synoniem met een struma ( struma ). Bij een struma wordt de hele schildklier groter. Hierbij kunnen echter knobbeltjes verschijnen, in welk geval men spreekt van een nodulair struma . Een enkele knobbel in de schildklier staat bekend als een struma uninodosa .





